Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: de tocht naar en rond Almelo was een groot succes! Met maar liefst 27 man (en vrouw) kwamen we op zondag 9 april jl. om ongeveer 10.00 uur bij elkaar bij het instappunt. Deze tocht was door Njord georganiseerd voor het gehele Gewest Oost van de NKB en daar was door diverse verenigingen enthousiast op gereageerd. Zo waren er 10 mensen uit Wageningen (vereniging de Bovenste Polder), 4 mensen uit Nijmegen, 7 mensen uit Hardenberg en 6 van Njord.
Het instappunt lag aan de A1 bij afslag Hengelo op het parkeerterrein van o.a. Ikea. Een handige plek, aangezien de mensen die over de snelweg aankwamen al direkt de botenwagen konden zien staan. Een drukte van jewelste bij dit vertrekpunt: handen schudden, kennis maken, boten afladen, jezelf organiseren en aan een ieder vertellen wat verder de bedoeling is. Helaas moest er eerst gependeld worden naar het eindpunt. Dat was oorspronkelijk niet het plan: we zouden een ?echt? rondje doen met hetzelfde vertrek- als eindpunt. Echter, dit rondje bleek voor een zo grote groep mensen iets te veel en te onverantwoorde obstakels te hebben. Vandaar.
Was het de dag erv??r nog bewolkt met regelmatig een flinke bui, -en was dat voor deze dag eveneens voorspeld- vandaag werden we getrakteerd op een waterig zonnetje, een flinke bries en g??n regen. Hoewel je het weer natuurlijk niet in de hand hebt, was het een hele opluchting dat het vandaag zo?n aangename dag was.
De tocht voerde ons over de Bornse Beek, onder de weg Hengelo-Borne door, en al gauw stuitten we op de eerste stuw (ongeveer 20 cm). Nu hoor je natuurlijk als vaarleider kloek de leiding te nemen en manhaftig over zo?n stuw te dansen, echter de twijfel sloeg toe. Kon dit wel? Zou je boot breken? Zou je omslaan? Zou iedereen me volgen?
Echter, de redding kwam in de vorm van Nico Middelkoop. Nico komt uit Wageningen en is zeekajak instructeur met een eigen bedrijfje (www.zeekajak.nl). Hij kon natuurlijk niet anders dan zijn beroep eer aan doen: hij klom dan ook uit de kano om de boel te verkennen, oordeelde dat het goed was, ging als eerste eroverheen en de hele groep volgde braaf. Zonder ongelukken, overigens. Opgelucht en trots op onszelf trokken we verder. We moesten eens weten??.
Niet veel later voeren we door een buitenwijk van Borne, vervolgens door landerijen en langs boerderijen, en uiteindelijk bij Zenderen. Na ongeveer 5 kwartier varen kwamen we bij onze eerste pauzeplek, een vlonder van Kanobuitensport Twente te Zenderen waarachter voldoende ruimte was voor een grote groep om even uit de wind te kunnen zitten. De stemming was gezellig.
Vlak na deze pauze volgde de 2e stuw. Ditmaal zo?n 50 cm. hoog. Dat is andere koek! Na weer het nodige getreuzel heeft toch het grootste deel van de groep dit obstakel moedig getrotseerd (met de lage peddelsteun in de aanslag). Toen vervolgens de 3e stuw wel 70 cm hoog bleek en we ??k daar overheen balletterden, kun je je voorstellen dat wij, vlakwatervaarders, onze grenzen verlegd hebben!!
De 4e stuw, Mariastuw geheten, heeft inmiddels een glijgoot voor kano?rs, echter er stroomde niet echt veel water doorheen, waardoor de meesten van ons de kano hebben overgedragen. Even verder hebben we een zij-uitstapje gemaakt: linksaf de ?Nieuwe Graven? op, welke dwars door Almelo stroomt. Het ging langs mooie appartementencomplexen, onder een drukke verkeersweg door (veel bekijks), langs een parkje en??..?nder het sjieke Theaterhotel door! Bij Caf? Belgi? hebben we voor de 2e rustpauze aangelegd. Dit caf? beschikt over een groot terras op waternivo, waar zelfs kabels aan bevestigd zitten om je boot vast te kunnen leggen. Daar ter plekke heeft Cor Blok, voorzitter van het Gewest Oost en lid van de vereniging uit Hardenberg, Njord gefeliciteerd met het 25-jarig bestaan en een vlag en een herinneringsbord overhandigd. Bijzonder aardig!
Na warme chocolademelk op het terras, voeren we over dezelfde beek een stukje terug om over de hoofdvaart onze weg te vervolgen. Er volgde een overdraagplek vlakbij het Banisgemaal om in het kanaal Almelo-Nordhorn te komen. Door de goede kanostoepen verliep dit vlot. We volgden het kanaal in westelijke richting, langs de jachthaven in de binnenstad en vervolgens overgaand in het kanaal Almelo de Haandrik. Aldaar woei het stevig, tegenwind wel te verstaan, waardoor het water golfjes vertoonde en menig vaarder vermoeidheidsverschijnselen begon te vertonen. De laatste kilometers gingen over het Twentekanaal richting zuiden. Het eindpunt kwam in zicht. Dit eindpunt was een kleine jachthaven aan de rechteroever met een riante grote uitstapplek waar we ?zo had ik van te voren gevraagd- onze boten aan wal mochten trekken.
Een afscheidswoord, een bedankje, een aankondiging van Nico over de Waalclinic in juni, en een ieder ging met een rooie kop door wind en zon, moe maar tevreden naar huis.

Wil je meer informatie over deze tocht, kijk dan ook eens op de site van de Almelose kanovereniging www.kanoleut.nl Daar staat deze tocht, naast andere, ook op vermeld.

[b]Spelevaren op de vistrapjes van de Slinge[/b]

Eind maart regent het er lekker op los. Op 2 april staat de Boven Rur gepland. Waarschijnlijk denken sommigen onder ons dat heel Duitsland last heeft van hoog water. Er zijn te weinig deelnemers voor deze tocht, dus wenden we ons tot een goed alternatief. De vistrapjes van de Boven Slinge. Dat moet met deze overvloedige regen geen probleem zijn. Dus op zondag 2 april staan Hans Maarse, Eric en Tobias van Capelleveen en de familie Groeneveld om half negen bij het clubhuis. Wildwater boten en uitrusting mee en binnen 45 minuten zijn we op de plaats van bestemming. Gelukkig is het droog en nu en dan vangen we nog een glimp van de zon op.
Eric en Ik zijn hier vorig jaar ook al eens geweest. De vi strapjes van de Slinge zijn voor de ervaren WW kano?r te weinig uitdagend. Voor mindere goden en beginners lenen deze vistrapjes zich uitstekend om ervaring op te doen met kleine watervalletjes, stroomversnellingen en uit het water opstekende grote keien.
Van de vijf trapjes zijn er drie waar je weer goed tegenop kunt varen. De stroompjes lenen zich er uitstekend voor om kennis te maken met de kracht van stroomversnellingen en die van een kleine wals. Wie al wat meer durft en de goede techniek beheerst kan de krachtigste stroompjes invaren en proberen de kracht van het water te weerstaan zonder om te slaan. Het voordeel van de vistrapjes is dat je het jezelf gemakkelijk en moeilijk kunt maken. Net wat je aan kunt en de beginner kan prima zijn of haar grenzen verleggen.
Soms gaat het fout zoals op ??n van de foto?s is te zien. Na zo?n twee uur, hadden we het wel weer gehad. Tevreden en voldaan keerden we weer huiswaarts.
Een goed alternatief, konden we vast stellen. Daar maken we vast nog vaker gebruik van.

Op 1 april was het weer zover. Njord had weer veel te doen op haar doedag. Ieder voorjaar worden de kano?s weer uitgeklopt en uitgezogen. De kantine krijgt een voorjaarsschoonmaak. Het botenhuis wordt weer uitgeveegd. De kanosteigers weer schoongemaakt. Struiken en bomen worden gesnoeid. Het vele blad op het terrein bijeengeveegd en dan zijn er nog allerlei klusjes te doen.

Door de grote opkomst van ruim 20 personen kon er veel werk worden verzet. De verenigings kano?s werden nagekeken en of ze allemaal een goed drijfvermogen hadden. Spatzeilen werden bij de juiste kano?s gezocht. Lampen en het hekwerk werden gerepareerd en de stelling van de glijgoot kreeg een heus plateau aangemeten. Het weer werkte niet helemaal mee. In de ochtend nogal wat regen, wat de ploeg die het plateau aanbracht noopte tot het aanbrengen van een afdak van zeil. Gelukkig was het tijdens de lunch mooi weer en konden we genieten van de zon en een heerlijk tomaten soepje (lekker moeder) met ballen.

Fantastisch dat zoveel leden een stuk van hun zaterdag vrij hebben gemaakt voor de vereniging. Het clubgebouw en het terrein ligt er weer spic en span bij.