Op veler verzoek ook een paar korte tochten in het programma, waarvan dit er ??n is. Dit houdt in dat we wel vroeg weggaan, 8 ? 10 km varen, om dan om ongeveer 14.00 uur terug te zijn.
De oorspronkelijke bedoeling was om de Baakse Beek te varen bij Vorden, echter veel overdragingen en een vaarverbod bij kasteel Vorden, maakten dit plan ondoenlijk.
Het werd de Eksosche Aa. Ooit van gehoord? Zo dicht bij huis en toch zo mooi! Dat we dit juweeltje nooit eerder ontdekt hebben!
De start was bij Almelo, iets ten zuiden van Wierden, langs het Twentekanaal. Bij het uitzetten van de tocht was het even zoeken naar een geschikte te-water-laat-plek, maar die is wel gevonden en er bleek zelfs een kanostoep te zijn.
De Eksosche Aa is een smal en ondiep riviertje met hoge begroeide oevers. Ook op de bodem groeien veel waterplanten. Enigszins slingerend door een zeer rustig landschap. Er zit een lichte stroming in. Na ongeveer een uur varen komt hij uit in de Midden-Regge.

We hadden een clubje van 10 personen. Ricco, Eric, Remco en Anne, Guus en Marlies met Rick en Koen, Leo en ondergetekende. Het weer was prachtig, zo?n 22?. De dagen ervoor was het rond de 30? dus we boften behoorlijk. Aan de vele jonge watervogels op het water kon je de lente goed aflezen. Vooral opvallend was het grote aantal zwanen die voor onze ogen wegrenden en opstegen. Wat een power! Een imposant gezicht.Zeer relaxed peddelend, in opperbeste stemming, genoten we van al dit fraais en van elkaar

Voor enige aarzeling zorgde een door mensen aangelegde balk over het water met een ?verboden te kano?n? bord erbij. Who cares? Beetje aanloop, meedrukken met de handen, bijna uit evenwicht raken, en floep eroverheen. Daarna de koffiestop, op een dijkje tussen ?onze? rivier en de Regge, waarin de Eksosche Aa uitmondt. Voorzichtig een plekje zoekend tussen de ganzenpoep. We hadden een mooi uitzicht op een zwaan met een wel erg groot ego, die een gans wegjaagt uit zijn gebied. Ik moest erom lachen, nog niet beseffend dat we daar zelf straks ook langs moesten???.

Tijdens de pauze vaart Guus met Rick en Koen nog een eigen rondje waarbij Rick zelf peddelt. Aan het luidkeels ?zie ginds komt de stoomboot? merk je hoe ze genieten. Even later spartelt er wel een heel bijzonder vogeltje door het water: dikke rode snavel, wit met zwarte strepen, wild slaande vleugels. Een ?slavink? vlg. Remco. Guus, onze ornithologische redder, vangt het verwarde beestje en constateert dat het om een uit een vogelkooi ontsnapte vink moet gaan. Meegenomen in een tonnetje zal het dier een plekje krijgen in een bejaardentehuis. Het mooie weer, de fraaie plek, het gezellige gezelschap en het feit dat we alle tijd van de wereld hadden, maakten dat we maar liefst 1 ? uur hebben gepauzeerd! Hoezo een korte tocht?

En toen moesten wij nog langs die zwaan. Met opgezette veren en gekromde hals kwam hij dreigend op ons af. In convooi voeren we voorzichtig en dicht langs de kant voorbij, hem nauwlettend in de gaten houdend. Tegen zoveel overmacht was hij niet opgewassen. Ge?indigd zijn we bij de Pelmolen te Rijssen, daar waar de tocht over de Regge van 24 april begon.
Nadat we van de anderen afscheid hadden genomen, besloten Leo en ik om dezelfde route terug te varen naar de auto. In 5 kwartier waren we terug. O nee, in 6 kwartier, we moesten nl. een stukje langs de kant lopen met de kano, vanwege die zwaan dus??..

Surfen? bij Schoorl 16 mei 2005

Op de laatste dag van het Pinksterkamp bestond dit jaar de mogelijkheid mee te gaan brandingvaren in Schoorl. Elf deelnemers wilden op deze laatste dag van een geslaagd pinksterkamp na het schone vlakwater varen wel eens wat beweging onder de boot voelen. Sem Veldkamp, Bart Huisman, Elles Sterne, Tobias van Capelleveen, GijsJan Groeneveld, Jan Westerink, Jeroen Borgers, Teuni Huisman, Leo de Jong, Henk Groeneveld en Eric van Capelleveen reden met drie auto?s naar Schoorl om daat met windkracht 3 a 4 en een mooie Noordwestenwind het eens te gaan proberen. Nog vroeg in het seizoen ,was gebruik van een surfpak verplicht. Daar had Lidy al aan gedacht en stelde uit haar collectie de nodige pakket ter beschikking. Ingepakt, met een beetje ?Wat gaat ons overkomen? gevoel traden de nieuwbakken brandingvaarders het strand. Het was vloed en we konden de boten gelijk naast de strandopgang (hier 50 meter lopen) neer leggen. Na wat uitleg over wat te doen als je omslaat en vooral ook hoe je door de branding heen komt en een golf kan gaan surfen, volgde de eerste probeersels. De instructeur neemt de brandingvaarder in spee mee de golven in (instructeur loopt en leerling vaart). We leren je de gevaarlijk groot op je af komende golven met gemak te nemen door ?n naar achteren te hangen en door gelijk na de passage van de golf weer vooruit te peddelen. Zo?n golf lift je als het ware vanzelf op en zeker als je nog licht bent. Naar mate ze groter worden moet je soms door de golf heen breken. Dat gaat eigenlijk vanzelf, zolang je de punt maar in de golf houdt. Het water slaat dan om en soms over je heen en je bent voor je het weet aan de andere kant van de golf. Kom je dwars te liggen dan begint het spelen met de golf. Deze wil je als het ware omrollen. De golf drukt je aan de golfzijde naar beneden. Dat kun je voorkomen door je peddel naast je in het water te plaatsen en wel zo dat de waterdruk je rechtop houdt. Als je dat doet aan het einde van de branding kan je je door de golven naar het strand laten drukken. Kies je voor meer op zee, dan wordt je ook vooruit gedrukt, maar verloopt dat wat wilder en wordt je evenwichtsvermogen wel op de proef gesteld.

Het varen in de golven geeft trouwen so wie so een speciaal gevoel. Je deint op en neer met de golven en hebt dus wat stabiliteit nodig. Die krijg je door je knie?n tegen de bootrand/kuip te plaatsen en verdacht te zijn op onverwachtse beweging die je dan vanuit je heupen corrigeert. Na wat proberen de golven te doorbereken wagen de deelnemers zich een voor een aan de branding en proberen daar te gaan surfen. Natuurlijk heeft niet iedereen dit direct helemaal onder de knie maar we zien Sem, Elles, Bart en Jeroen , die voor de eerste keer mee waren snel vorderingen maken. De wind trekt gedurende ons vaardagje aan en loopt op naar windkracht 5. De golven die daaruit voortvloeien worden sommigen van ons te veel en die kiezen voor spelen in de golven met hun wetsuite en reddingvest aan of schoppen tegen het schuim dat door de golven gemaakt wordt en op het strand ligt.

Na een uurtje of drie, vier intensief gespeeld te hebben met de golven, brengen we de boten terug naar het parkeerterrein en laden alles op de auto en botentrailer. Al het natte kan in de skibox van Eric en dat gaat zo mee nar Lochem toe. Aldaar spoelen we alles weer uit en hangen de spullen te drogen voor de volgende keer. Voor foto?s van ons uitje kijk je op onze website www.lkv-njord.nl onder Pinksterkamp 2005. De laatste vijf foto?s zijn in Schoorl gemaakt.

Opening zwembad De Dennen in Vorden opgesierd met kano?s van Njord
Tijdens het openen van het zwemseizoen, zondag 1 mei, werden de bezoekers van het zwembad De Dennen in gelegenheid gesteld eens te oefenen met kanovaren. Dankzij het prachtige weer kon het zwembad een groot aantal bezoekers verwelkomen. Voor even een proefvaartje met een kano was dan ook, grote belangstelling. Vanaf 13 uur tot 16 uur stond er voortdurend een rij hoofdzakelijk kinderen, te wachten tot ze aan de beurt waren voor een proefvaartje. Jan Westerink en Lidy en Henk Groeneveld hadden er hun handen vol aan. Regelmatig gingen kinderen met de kano om, wat extra werk betekende. Moe, maar tevreden konden zij terugzien op een geslaagde middag.

Ook de leiding van het zwembad was enthousiast over het enthousiasme van de kinderen.

Vijf waaghalzen varen de Erft af naar de Rhein (2)

Vorig jaar (2004) kon u het eerste deel van dit verhaal lezen. Toen was de waterstand op de Rhein laag en de stroming in de Erft gemiddeld. Nu kregen Yvonne Both, Leo de Jong, Ruud (introduc?), Eric en Tobias van Capelleveen te maken met een snelstromende Erft (het had donderdag en vrijdag nog fors geregend) en een hoge Rhein (waarin veel regen- en smeltwater werd afgevoerd). De boten waren op de open dag van 30 april al mop de auto geladen en we konden dus om 8:15 afreizen naar Oldenzaal, waar we Leo, Yvonne en Ruud oppikten. Daar werd de boot van Ruud boven de vier andere geladen en via de A31 togen we naar Oberhausen, langs de Flughafen D?sseldorf naar de andere kant van de Rhein en zo naar Neuss (afslag 23 van de A57). Na een rit van 2 uur eerst een lekker kopje koffie in de zon. Het was om 11:00 uur al 25 graden en strak blauw. Het water zag er verleidelijk uit. Terwijl Eric de auto naar de Sporthafen bracht en terugliep (2 km), brachten de anderen de boten naar de Gnadermuhle Br?cke in Selikum. Daar plonsden we te water en namen de eerste waterval, die in een forse golf het hoogteverschil van circa 2 meter overbrugde. We voeren snel door omdat het hier redelijk druk met collega kanovaarders was. Bij de wals konden we al een beetje de golven opvaren en spelevaren. Het was voor Yvonne en Leo de eerste keer in Neuss. Ruud (met 5 jaar WW ervaring maar wel 15 jaar geleden) was het ook even wennen, maar hij had de slag snel te pakken. We voeren door naar de brug, alwaar de KanuClub D?sseldorf aan het oefenen was. Even wat poortjes genomen en door naar de volgende waterval. Die was heel geschikt op te oefenen in het zijwaarts invaren van de golf. Je wordt dat ?gepakt? door de golf en schiet opeens vooruit. Een heerlijk gevoel als je het onder de knie hebt. Een ervaren vaarder uit ?s Heerenberg deed het ons voor en we probeerden na elkaar het kunstje na te doen, met aanvankelijk wisselend succes. Yvonne overwon haar angst, Leo hield stug vol, ondanks het feit dat hij in het begin te water ging. Het leverde een paar mooie plaatjes en veel ervaring op. Uiteindelijk gingen we allemaal wel een keer of wat om. Zelfs lichte Tobias moest er aan geloven. Het maakte het er niet minder leuk om. Na wat uitrusten aan de kant voeren we verder richting Rhein en kregen nog drie fraaie watervallen die we inmiddels bedreven namen.

We kwamen uit om de Rhein, die zich als een machtige rivier ontpopte. We keken vanuit de nietige kano?s naar de duwschepen, roeiers, plezierschepen en voelden de deining van de hekgolven. Ruud en Eric probeerden voorzichtig nog de rand van hoofdstroom uit, maar kwamen snel terug gevaren. Daar had je al snel golfdalen van 1 tot 1,5 meter en een forse stroomsnelheid. Hoewel de reddingsbrigade dichtbij was en actief aan het patrouilleren , leek het ons toch beter de goden niet te tarten en te Sporthafen op te zoeken.

Die bleek druk bezocht en via de scheepshelling werden we weer walmensen. We bonden de boten weer op de auto en reden terug naar de Gnademuhle parkeerplek. We aten in de schaduw van een paar bomen onze boterhammen en gniffelden over de mensen die daar het Barfuss pad liepen. Het blotevoetenpad bestond uit stukjes grind, zand, schelpen, stenen afgewisseld door gras. Het is inderdaad een ervaring de elementen aan je voetzolen te proeven. Daarna reden naar het 15 km verder gelegen Grevenbroich. Daar moest een kano-oefenbaan in de Erft zijn en die wilden we wel eens zien. De route beschrijving wees ons de weg en inderdaad achter de kanoclub aldaar (met kampvuurplaats) zat een omleidingsbaanje van 30 meter met kunstmatige versmallingen die als er water doorheen gaat spectaculair kunnen zijn. Ze stonden evenwel droog omdat de sluis hoog stond. Enfin dat weten we voor de volgende keer. Moe en voldaan, bezochten we nog een terrasje in Grevenbroich voordat we weer naar huis reden. De Duitse ober had er zin in en probeerde ons van alles aan te smeren met of zonder slag/sahne. Een fantastische dag met 32 graden zon en veel plezier was onze herinnering. We gaan vast weer terug en Ruud wist ook allerlei riviertjes in de buurt van Bielefeld (1,5 uur rijden vanaf Lochem) zoals de Ilse en de Ahr die we zeker aan ons programma gaan toevoegen. Ruud hebben we uitgedaagd ook lid te worden en de draad van kanovaren bij ons op te pakken.