PEDDELEN IN HET WATERPARADIJS DE WIEDEN – ZONDAG 4 JULI
Dobberend als een zwaan, omringd door rietkragen en een zee van gele plomp, met alleen het geluid van kabbelende golfjes, het zacht wuiven van het riet en de gevarieerde trillers van de rietzanger en de karekiet . . . . . . Wie het mooiste van de Overijsselse Wieden wil beleven, moet de kano in.

Zo luidde de uitnodiging, om mee te gaan naar de Wieden. En dat was geen woord teveel. We waren met 8 mensen, Anne, Hans B., Hans M., Henk, Lidy, Merel, Remco en Tom. Ondanks dat we soms bijna stillagen, waardoor Lidy en Tom tijd hadden voor een spelletje ‘ik zie, ik zie, wat jij niet ziet en ondanks, dat het soms zo hard regende, dat we een keer moesten schuilen, was het fantastisch.

We hebben ’s morgens om 8 uur de boten opgeladen en ons klaargemaakt voor een rit van ongeveer 1,5 uur naar Zwartsluis. Daar zijn we het water opgegaan. We hebben onderweg 2 pauzes gehad. Na de lunchpauze hebben Hans B. en Henk een kortere route genomen, omdat Hans B. niet snel voer, waardoor de tocht anders wel heel lang zou duren voor ieder??n. De 6 overgebleven vaarders hebben onderweg nog een (plas)pauze gehad.

We hebben een zwaan, een reiger, roofvogels en natuurlijk eenden en futen gezien. Ook werd Lidy, tijdens de lunchpauze, opgeschrikt door een laagvliegende zwaluw. Overal in het water zag je lelies en andere waterplanten. We zijn door slootjes gevaren, waar je goed in het midden moest blijven, anders zat je zo vast in het riet. Ook zijn we onder laaghangende takken doorgevaren, die striemen op je gezicht maakten.

Al met al was het dus een fantastische dag. Gelukkig is er niemand omgeslagen. Wie niet mee is geweest heeft absoluut iets geweldigs gemist.

Het was zondag 12 september. Half acht ging de wekker al want we gingen een ?tochtje? maken met de kano. Half negen zaten we met een duffe kop in de auto richting Lochem. Voordat we naar Brabant gingen, moesten we eerst nog even Teuni (en haar kano) ophalen in Lochem. Nadat dit gebeurt, was gingen over allerlei binnenweggetjes naar Doesburg en daar gingen we de snelweg op. Het was een aardig eindje rijden dus na een uurtje kwamen wij op de plaats van bestemming aan. Dit was ongeveer 3 meter buiten Nijnsel. Daar kwamen we de rest van de club tegen die op een camping in de buurt hadden gestaan. Toen we na een half uurtje de kano?s afladen hadden en wat gedronken te hebben, gingen we kano?n op de Dommel. Er was zo?n 14 man aanwezig. De tocht was ongeveer twaalf kilometer lang. Na zo?n twee kilometer varen kwamen we een stuw tegen. In die stuw zat een gootje waar we doorheengingen. Onderweg hebben we nog gegeten in een weiland. Bepaalde personen zijn door bepaalde redenen een klein beetje (heel erg) nog nat geworden. Maar dat viel wel weer mee. Na de twaalf kilometer afgelegd te hebben kwamen we bij een brug aan en jawel, daar was het eind van de tocht.
Hier gingen de kano?s uit het water en werden schoongemaakt door de ene helft van de groep, terwijl de andere helft de auto?s op ging halen. Het was een erg mooie dag met een mooie omgeving dus wij hebben erg genoten van de tocht.