Varen op de Erft oktober 2005

Zondagochtend 30 oktober 08:00 uur verzamelen in Lochem. We gaan uiteindelijk met zijn vieren zo is het plan. Leo de Jong, Jan Westerink en Eric en Tobias van Capelleveen. Het weer oogt goed en we hebben vannacht een uurtje extra gehad (omschakelen van zomer naar wintertijd). Boten geladen en het wachten is op Jan Westerink. Toch maar even bellen, je weet maar nooit. Enfin wat blijkt , Jan was zaterdag wezen jagen in Duitsland en omdat hij niet meer was teruggebeld had hij gedacht dat we niet zouden gaan. Jammer voor Jan. Wij rijden via de gebruikelijke route via ?s Heerenberg en Goch naar Neuss toe. Twee uur laten blijken we niet de enige die van het mooie en voor de tijd ongewone warme weer (17 graden) willen genieten. Op de parkeerplaats staan al een zestal auto?s van kanovaarders. Die blijken vooral in de wals te willen gaan spelevaren. Wij lopen iets verder stroomopwaarts en gaan nabij de brug van de Gnadermuhle te water. Omdat de waterstand niet bijzonder hoog is stroomt het water voornamelijk rechts onder de twee brugbogen door. De linker boog is kunstmatig geblokkeerd met stenen. Daardoor is er een forse stroming en over het verval van 1,5 meter ontstaan mooie golven en leuk keerwater. Even verder is ook een rots in het midden geplaatst waardoor je leuk kunt opvaren. We varen regelmatig terug via het keerwater en graaien dan fors in op de hoofdstroom die ons meepakt. Dat gaat niet altijd goed zo ontdekken Leo en Tobias, die beiden onderwater inspecties verrichten. Niet getreurd want je bent zo weer in de boot en gewoon opnieuw proberen. Zo spelen we een half uur op deze plek (we hebben de locatie geheel voor ons zelf) eer we doorvaren naar de wals. Daar is het nog druk en we varen door naar de versnellingen onder de brug. Hier is het wat rustiger en het is daar goed oefenen. We beproeven meerdere technieken en moe gespeeld besluiten we de Erft verder af te varen. Onderweg komen we nog een viertal stroomversnellingen tegen waar we soms nog wat kunnen spelen. De laatste twee zijn wel uitdagend en daar komen we niet meer tegen op omdat er nauwelijks keerwater is. Enfin we varen door en plots ligt de Rhein voor ons. Langs de linkeroever peddelen we stroomafwaarts naar de Sporthafen van Neuss, waar we aan land gaan. Tobias en Eric lopen daarna terug (2 km) naar de auto terwijl Leo de kuip van een WW boot als ligstoel uittest. Hij ligt bijna te slapen als we aan komen rijden. We twijfelen of we nog een toer zullen gaan doen. Uiteindelijk besluiten we via de bovenloop van de rivier de Roer (nabij Vlodrop/Roermond) te rijden om te bezien of je daar ook leuk kan kanovaren. De bovenloop in Duitsland blijkt veelal gekanaliseerd, maar wel al redelijk snel te stromen. Bij de grens wordt het een leuk meanderend riviertje dat vlot stroomt. Leuk voor de toercommissie om in een weekend te combineren met varen op de maasplassen en Maas. We geven de tip door. We aanvaarden de thuisreis en dan gaat het niet meer van een leien dakje. Veel wegomleggingen, zelfs een wegopbreking en veel weekendverkeer geven ons een fors lange thuisreis. De A73 die aangelegd wordt, een opgebroken N271 dwingen ons uiteindelijk naar Duitsland toe. We rijden vanaf Venlo via Geldern, Kevelaer en Goch, Kleef terug naar huis. Moe van de lange terugreis maar met een voldaan gevoel over de wel bestede zondag en het leuke varen vallen de ogen ?s avonds snel toe.

Nadat we in mei lid zijn geworden van de vereniging leek ons dit al gelijk ??n van de hoogtepunten van het jaar te worden. De prachtige natuur, de rust, de gezelligheid van de groep en het avontuur van het primitief kamperen sprak ons erg aan.
Al ruim voor oktober hebben we verschillende leden bestookt met vragen, want we wilden natuurlijk wel goed voorbereid voor de dag komen. De avond before toch Lidy nog maar even weer gebeld om laatste wijze raad en om de laatste stand zaken door te nemen. Op de valreep ook nog maar even een hoedje gekocht om eventuele regenbuien te trotseren. Ons kan dus niets meer gebeuren?

S ?ochtends vroeg hebben we de boten geladen. Na bijna 1 1/2 een uur rijden hielden we een korte koffiestop. Het voelde best wel fris aan langs de benen en ik begon zowaar toch enige twijfel te krijgen over mijn weloverwogen kledingkeuze.
Vol verwachting kwamen we een half uur later aan in de Biesbosch.
We zijn met z?n 10-en ; Lidy, Henk, Diederik en Gijs-Jan, Jaap en Ellis, Anne en Remco, en Bart en ik .

Alvorens te water te gaan denk ik nog snel even een sanitaire stop te maken, oeps, de vele brandnetels maken dat ik mijn billen het eerste uur niet meer koud heb. Lidy was helemaal verbaasd dat ik niet even van het toilet boven aan de dijk gebruik heb gemaakt.????. tja?..

Vol goede moed gaan we te water; 7 bemande 1-persoonskayaks, 1 halfbemande duokayak en een Canadees met een flinke hoeveelheid hout om s?avonds een flink vuur van te stoken.
We zijn nog maar nauwelijks op het water of het begint te regenen; wat een timing??.met ons hoedje op en een regenpak aan voelen we hier echter niets van??.. Piet (Paulisma) heeft echter verteld dat het in de loop van de dag droog zou worden en Piet kan het weten???..
Wat volgde was een prachtige tocht over brede en smallere delen van de Biesbosch. Af en toe zagen we wat beversporen en Bart heeft wel 3 ijsvogeltjes gezien. Het gebied ademt rust uit.
De stops plannen we heel tactvol steeds tussen de regenbuien door.
Tegen 17.30 uur worden we op het strandje van de campingplaats onthaald door de zus van Henk, Truus en haar man Wout. Zij liggen met een comfortabel jacht dicht bij de plek waar wij de nacht door willen brengen.

In no-time had de familie Sterne het tentje staan inclusief het grafkaarsje voor het nachtelijke ongemak. Ook Remco en Anne hadden duidelijk vaker gekampeerd; behalve dat de tent er razendsnel stond, weet ik nu ook dat als ik iets opblaasbaars bij me heb bij hun terecht kan voor een fatsoenlijke pomp. Ondertussen kwamen Truus en Wout met een kan verse koffie. Dat ging er natuurlijk wel in.
Ook wij hebben vaker gekampeerd en ook ons lukte het om de tent strak op te zetten.
Lidy en Henk hebben voor een afdakje gezorgd voor als het zou gaan regenen.
Hoezo regenen? We hebben hier helemaal geen spat regen gezien!! Piet had dus toch gelijk.
In de tussentijd dat wij de tentjes opzetten, zijn Diederik en Gijs-jan aan het vissen gegaan; er moest tenslotte toch wat te eten op de plank komen na ca 1 uur kwamen ze terug met wel 9 vissen!!

Na een overheerlijke maaltijd met erwtensoep hebben we met een aantal personen een korte avondwandeling gemaakt. Nog even snel op de tv in de boot van Truus gekeken naar de jurk van prinses Aimee (vandaag getrouwd). Met een log regenpak en een slobbertrui aan, plasticzakjes om de sokken en waterdoorlatende schoenen, voelde ik wel een schril contrast met de elegante bruid, maar dat mag de pret niet drukken.
Bij terugkomst hebben we het vuur aangestoken en met z?n allen koffie en thee gedronken. Het was heerlijk weer en erg gezellig om met z?n allen rond het kampvuur te zitten. Een beetje mijmeren??.. Truien, sokken en allerlei andere kledingstukken werden in de buurt van het vuur gehouden om te drogen.

Henk zat vol bewondering naar een bepaald punt in het vuur te staren; ?gek h?, dat er zo ver van het vuur zomaar een vonkje blijft branden?..? nog niet eens uitgesproken kwamen we beiden gelijk tot de conclusie dat het de surfschoenen waren die in de brand dreigden te vliegen??.. Er volgde een snelle reactie die de schoenen spaarden voor de ondergang. Pfff???

Toen de sterkere drank boven tafel kwam lag het merendeel van de groep al op ??n oor. Het smaakte echter voortreffelijk en het was maar goed dat er niet meer mee kon in de kano?s anders was ik de volgende dag beslist niet in zo?n rechte lijn naar huis gekomen??..
Ruim voor middennacht lag iedereen in de tent. Van slapen kwam bij mij echter niet zo veel; toch teveel verwend met een zacht matras en een dito kussen, maar ook dit kon mijn humeur niet bederven.

De volgende dag werden we wakker met stralend weer!!
Na het ontbijt hebben we de boel weer opgepakt en zijn met alles weer te water gegaan. Het was een prachtige dag. Gewoon warm. We hebben ook nu weer een prachtige tocht gevaren. Af en toe door hele smalle stukjes, waar je de peddels nauwelijks nog kan gebruiken. Terwijl je ze wel nodig hebt om in het water liggende boomstronken en boven je hangende takken te ontwijken. Bijna op het eind van zo?n stuk van wel een paar honderd meter, was het nog even spannend of het wel ging lukken, of dat we met allen in de achteruit zouden moeten??.een nogal fors uitgevallen boomstronk lag vlak onder het wateroppervlak??de kunst is er met de juiste snelheid en een aantal ?hupjes? overheen te varen?????..Jaap heeft hier een belangrijke taak vervuld als loods??Vooral Henk en Lidy werden op de proef gesteld met de canadees??..maar uiteindelijk overwonnen ook zij deze krachtmeting met de natuur !

Tegen 15.00 uur kwamen we met z?n allen weer bij het beginpunt aan. Tevreden over de tocht en alles lekker droog gehouden. Allereerst ging de bloedhete regenkleding uit. Dat hadden we beter niet kunnen doen??.we hadden de boten nog net niet allemaal opgeladen toen er een hoosbui losbrak, die ook nog eens van geen ophouden wist????en helaas kwamen we niet allemaal op tijd bij de auto om de regenkleding weer aan te doen???.en bomen bieden in dit jaargetijde niet zo veel beschutting meer. Na, ik denk wel een half uur, hield het geleidelijk aan op en konden we het laatste deel van de spullen op- en inladen. Voor een enkeling van ons was het uiteindelijk toch wel prettig om reservekleding mee te hebben.

Om 16.00 uur vertrokken we weer richting Lochem. Toen we daar rond 18.00 uur aankwamen was de poort al open en volgde een warm onthaal door de rest van onze familie.

Na het nodige schoonmaak- en opruimwerk zijn wij vermoeid, maar zeer voldaan en tevreden huiswaarts gegaan.

KANOVAREN IN POLEN, NEPAL EN ZWEDEN.

Vrijdagavond 14 oktober kwam oud-lid Jan de Greeff en zijn vriendin Ineke Pikkerij naar Lochem, om dia?s te laten zien en te vertellen over hun kanotrektochten in Polen, Nepal en Zweden. Deze activiteit werd georganiseerd in het kader van ons 25-jarig jubileum.

Jan kon de weg naar ons clubgebouw nog goed vinden, ondanks dat er in de loop der jaren nogal wat veranderd is. Jan was in de beginjaren ?80 lid van Njord. Omdat Jan verder wilde met kanopolo en wildwatervaren, heeft hij de overstap naar DKV gemaakt. Hij vond het leuk om nog eens bij Njord te mogen komen en had er erg veel zin in.

In de kantine was het gezellig druk. Na een kopje koffie met cake, ging Jan van start met dia?s uit Polen. Jan en Ineke zijn met hun eigen Canadees en auto naar het oosten van Polen, tegen de Russische grens, gereisd. Via,via waren zij in contact gekomen met iemand van de VVV in Nowogrod, die hun naar het beginpunt van de Biebrza heeft gebracht.

De Biebrza voert door het schitterende watermoeras van het Nationaal Park Biebrzanski-Krajobrazowy. De Biebrza: een laaglandrivier, meanderend door onbedorven landschap, zoals dat lang geleden ook in ons eigen land bestond. (We praten over de beginjaren ?90.)

De Biebrza is een lustoord voor watervogels, o.a. gewone ooievaars en zwarte ooievaars, ijsvogels, wouwen, vis- en schreeuwarenden. Jan had zelfs een dia van de nesten van de oeverzwaluw. Om te mogen kamperen (wild), heb je een vergunning nodig. In het gedeelte van de Biebrza, dat dwars door het Park loopt, vind je geen dorpjes en dus geen winkels, je moet dus voldoende voedsel en drinken meenemen. In het gedeelte dat net buiten het Park ligt, tref je wel dorpjes aan.

Soms hebben deze dorpjes wel een winkel, die echter alleen bier en koekjes verkoopt. Water kun je hier halen uit de put bij een boerderij. De mensen zijn erg gastvrij. De huizen zijn er van hout en zien er ouderwets uit.

Het land wordt er met paard en wagen bewerkt. Een echt stukje puur natuur, voor ons heel romantisch om te zien, maar we kunnen ons voorstellen, dat de mensen uit Polen hier anders tegenaan kijken. Er zal in de tussentijd wel veel gemoderniseerd zijn. Daarna liet Jan ons dia?s zien uit Nepal. Een heel andere cultuur. Hindoe?stische tempels, beelden van goden. Zelfs een raam met gordijn, waar achter een meisje (een gere?ncarneerde godin) woont, die maar 1 keer per jaar buiten komt voor een processie; echt zielig vonden Diederik en Gijs-Jan dit. Jan en twee vrienden hebben in Nepal een trektocht over de Sun-Kosi gemaakt. Deze tocht hadden ze zelf geregeld. Er ging een gids met raft mee. De raft werd gebruikt voor de bagage en de zieken, want ze zijn allemaal wel een dag ziek geweest. Het water (ww 3) voer door een kloof. Ze kampeerden aan de waterkant.

Bij het aan land gaan zagen ze niemand, maar binnen een mum van tijd kwamen er overal kinderen vandaan. Zelfs een gekochte en zelf geslachte kip, konden ze niet alleen opeten. Het vervoer via land van de kano?s zag er wel apart uit, eerst boven op een bus, op de terugweg op een open auto en later zelfs boven op twee ossen.

De overstap naar Zweden is dan ook groot. De overeenkomst, het wildkamperen, mag overal aan de waterkant. Zelfs op eilandjes met (vakantie)woning, mits je niet in het uitzicht staat van de woning. Helaas weet Ricco dat dit wel eens anders is, hij werd met z?n kinderen, ?s avonds om 10.00 uur nog weggestuurd. Jan en Ineke hebben in Zweden twee trektochten gemaakt, 1 in het land zelf en 1 langs de oostkust. Het zag er erg mooi uit. Er borrelden weer kanovakantie-idee?n op bij deze en gene.

Het was een leuke en leerzame, maar bovenal gezellige avond. Jan en Ineke werden bedankt en kregen als dank een kano- boek. Jan en Ineke genoten er zelf ook erg van zag ik wel.

Dit was dan de laatste activiteit in het kader van ons 25 jaar bestaan.

Wij hopen dat jullie van de activiteiten net zo genoten hebben als wij.