Voor de laatste week van juli maakten 3 Njordleden zich op voor een kanotocht van 6 dagen langs  de eilanden onder de kust van het Funen in Denemarken.

Dag 0. De voorbereiding.

Ikzelf was al 2 weken in Denemarken met Lidy op vakantie. Vooraf had ik al een route uitgezet voor ca 100 km in 6 dagen. Daarbij zouden we starten vanaf Svendborg. Daarbij had ik voor het einde van de tocht de dorpjes Ballen of Nabbe als eindpunt. Maar een voorspelde westenwind kracht 4 op vaardag 1 noopte mij al een andere startplaats te zoeken en de tocht in tegenovergestelde richting te gaan varen.  Die vond ik op de camping bij het dorpje Nabbe (ook wel Nab genaamd). Op zondagavond wachtten Lidy en ik Leo en Marlies op. Het was de enige regenachtige dag die ik in 4 weken Denemarken heb meegemaakt. Gelukkig beschikte de camping over een flinke keuken en ruimte waar we konden koken en met ons viertjes konden eten. Lidy ging weer terug naar camping Knarrenborg Molle tussen de dorpjes Oure en Lundeborg (fijne en rustige camping met uitzicht op de kleine Belt, waar Lidy en ik al enkele dagen onze tent hadden staan). De windverwachting voor maandag was rond windkracht 6. Die ochtend besloten we dan ook om de start  een dag uit te stellen. En de tocht iets in te korten.

Dag 1, 17,5 km. Nabbe – Dreijo

Dinsdag windkracht 3 tot 4 en onder een lekker zonnetje met stevig zijwindje koersten we in zuidelijke richting naar het eiland Avernako waar we op een fijn strandje konden pauzeren. Daarna op naar het eilandje Dreijo (5 km lang en 2 km breed)  Daar een tweede stop bij een niet meer gebruikte shelterplaats. De Shelterplaats waar ik onze overnachting had gepland lag 500 meter verderop en was duidelijk zichtbaar met grote tipi’s en een grote partytent. Daar zaten dus grote groepen, dus maar verderop naar het haventje waar ook een kampeer mogelijkheid zou zijn. Daar vonden we een veldje waar we gratis konden staan en ook nog eens het luxe sanitairgebouw van het haventje konden gebruiken. Bovendien was er ook nog een handkarretje om onze spullen 100 meter naar het veldje te kunnen transporteren. ’s Avonds een wandeling door het dorpje Dreijo By. Stil en rustig. Het schijnt dat je er gratis kunt komen proefwonen om mensen te verleiden zich er te vestigen.

Dag 2  17 km  Dreijo – Æroskobing

Goed weer, windkracht 3 west. Windje lekker in de rug en pauzestops op de eilandjes Hjorto en Birkholm. Vandaar nog een stevige oversteek naar het eiland Æros ( met een stukje klif) waar we bij het stadje Æroskobing een camping vonden. We legden aan op een strand tussen de badgasten. Qua ontvangst was dit de meest bijzondere camping die ik in Denemarken heb meegemaakt. Op de Deense campings allemaal vriendelijkheid en behulpzaamheid. Dit was een uitzondering. De ontvangst door een jonge vrouw was heel kortaf en zakelijk.

We moesten binnen 15 min. tot een uur beslissen en direct cash betalen.Want over een uur gingen zij dicht en pas maandag weer open. Opmerkelijk het was woensdag (?). Wellicht speelde er op dat moment iets naars bij de eigenaren. We moesten met onze kano’s op karretjes helling op naar de voorkant van de camping. Gelukkig had ik net voldoende kronen en dat we hogerop moesten namen we maar voor lief. ’s Avonds het leuke kleurrijke stadje (veel stokrozen voor de huizen) doorgewandeld en daar gegeten met ijs na. Denen zijn ook dol op ijs. Het heeft een behoorlijk grote haven. En er is wat te kiezen aan restaurantjes en eettentjes. In de supermarkt konden we nog wat inkopen doen.

Dag 3   Æros – Stryno  19,5 km

We hadden de avond daarvoor een goede instapplaats gevonden en moesten een paar honderd meter met de kano’s over straat. Voordeel was dat we niet een flink stuk om hoefden te varen over een grote uitloper van het eiland. Rustig oostenwindje kracht 2. Eerste stop op het heel kleine eiland Halmo met 1 huis aan de kust en mogelijk het enige huis. De botensteiger was privé maar gelukkig konden we op een strandje daarnaast aanleggen. Daarna begaven we ons naar een gebied met verboden eilandjes waar je 50 meter uit de kust moet blijven. Zonder pauze zou het te lang worden, dus hebben we toch een kwartiertje aangelegd op het grootste eilandje.

Daarna onderweg naar Stryno zagen we zeehonden. Enkele nieuwsgierigen kwamen met gepaste afstand naar onze kano’s toe. Stryno had een haventje met een botenhelling. De enige mogelijkheid om met onze zwaar beladen kano’s aan land te gaan. Hier was het zo’n 150 meter lopen naar de eenvoudige maar gezellige camping met een groot kampeerveld. Het was er best wel druk. Dit kwam door een grote familie die waarschijnlijk iets te vieren hadden en een een vrij grote groep dertigers met jonge kinderen. Levendig genoeg maar stil aan het  einde van de avond. We waren er getuige van hoe je een heel grote terp met een enorm doek en stevige grote palen opzet.

Dag 4  Stryno – Skaro – Ballen  23,5 km.

Een heel rustig windje uit het oosten. Glad water en doordat we door het ondiepe natuurgebied voeren konden we gedurende lange tijd door het kraakheldere water de bodem zien. Richting Birkholm, dat we nu aan de andere kant gingen passeren, zagen we in de verte een hele brede witte streep. Iets dichterbij zagen we dat het een grote hoeveelheid zwanen was. Maar eenmaal daar waren ze ver van ons vandaan gezwommen. We legden aan bij een plaats met enkele botensteigers. Het eiland heeft 17 huizen en één van de bewoners kwam met zijn bootje aanvaren en begon veel spullen uit te laden voor een klusje aan huis. Na de pauze verder en ook Hjorto aan de andere kant gepasseerd dan dinsdag en daar gepauzeerd.

Bij een heel klein haventje met verschillende voorzieningen en zelfs een zelfbedienings winkeltje. Daar scoorden we een ijsje. Op naar Skaro waar we onze laatste overnachting zouden hebben. Toen het haventje in zicht was kwam de muziek met zware bassen ons tegemoet. Bleek er een vierdaags festival plaats te vinden waarbij het ’s avonds tot in de kleine uurtjes doorging. Marlies zag op haar app dat er  aan de overkant op het vaste land vlakbij het dorpje Ballen een camping was. Dus nog een oversteek van 3,5 km met een stevig windje opzij. Na het tamme water van die  dag genoten we daar wel even van en de camping was ideaal met een botenhelling en speciale kampeerplaatsen voor kanoërs bij de oever, heel ideaal en goed geregeld. We troffen er een Nederlands gezin aan dat aan het krabben vissen was. We waren al wat later en ’s avonds moesten we ons voor het eerst vanwege regen in mijn tentje terugtrekken. Ook wel een keer gezellig.

Dag 5  Ballen  –  Vindeby  13 km.

En toen was het de laatste vaardag. Een tocht langs de kust van Funen en tenslotte het nauwe deel in tussen Svendborg en Vindeby. De wind trok aan tot windkracht 3 west. Lekker in de rug en met steeds meer golven toen we het nauwe deel invoeren. Na dat enigszins spectaculaire deel werd het na de brug weer rustiger en legden we wat verderop aan op het strandje bij de camping waar we oorspronkelijk wilden starten. Lidy kwam daar ook even later aan met onze auto. Het was nog vroeg in de middag en Marlies en Leo besloten om al te beginnen met de terugreis naar Nederland. Daarvoor moest ik hen eerst naar Nabbe brengen waar hun auto nog stond. Daarna kon ik mijn kano en Lidy ophalen waarna wij nog een kleine week in Denemarken verbleven. 

Het was een mooie kanoweek waarbij we in totaal 90 km hebben gevaren. Aangezien de meeste vaartuigen op de vaargeulen bleven, was het heerlijk rustig varen. We hebben weinig wind en stevige wind gehad. Allebei heeft zijn charme. Het gebied staat in open verbinding met de Oostzee en door het open karakter ervan kunnen bij meer dan windkracht 3 behoorlijke golven ontstaan. en omdat de oversteek naar een ander eiland al snel meer dan 3 km is, kan het gebeuren dat je langer op een eiland moet verblijven. Daarom is het belangrijk de weer- en windverwachting goed te volgen. Het kamperen op de eilanden ging verrassend gemakkelijk. Daardoor hadden we bij iedere stop sanitair en water. En we hadden geluk met het weer. Over het algemeen zon en haast geen regen. Voor de overige foto’s zie https://www.lkv-njord.nl/fotos/nggallery/album/tocht-denemarken-2026

Henk Groeneveld